ถึง...เจ้าหญิงแห่งจันทรา ผู้เป็นที่รักแห่งข้า

 

แม้ไม่อาจเคียงคู่กันในคืนดาวครองฟ้า

แต่ก็รับรู้ได้ว่า..เจ้าอยู่ในทุกอณูของห้วงคำนึง

 

หนาวมั้ยเจ้าหญิงของข้า

อากาศบนนั้นคงเหน็บหนาว

ข้าฝากฟ้าให้ห่มเจ้าไว้ เจ้าสัมผัส แลรับรู้ได้หรือไม่

 

ในคืนที่ฝนกระหน่ำ ท่ามกลางความมืดมิด

ข้าไม่อาจหยิบยื่น แสงใดไปยังเจ้า

โปรดรับคำขอโทษ ที่ไม่อาจให้อภัยจากข้า

 

เจ้าหญิงแห่งจันทรา

เจ้าคือผู้เดียวที่ทำให้ข้าดำรงอยู่

ในจักรวาล อันกว้างใหญ่ และโดดเดี่ยวแห่งนี้

 

แต่นับจากนี้ต่อไป

ข้า..ในนามของเจ้าชายแห่งสุริยา

ข้าจะเป็นผู้ดูแลจันทราแห่งเจ้า

 

ข้าจะไม่ให้เจ้าดำรงอยู่ ท่ามกลางความมืดมิด

บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ที่แสนจะเดียวดาว เพียงลำพัง

 

ต่อให้ดวงดาวนับร้อย บริวารแห่งเจ้า

ข้ารู้ดี..ว่าดวงดาวเหล่านั้น

ล้วนทำให้เจ้าเหมือนอยู่เพียงลำพัง

ไม่อาจมีใครเข้าใจเจ้าเหมือนดั่งข้า

 

ทุกครั้งที่แสงแห่งดวงดาวเหล่านั้นปรากฎ

เจ้าคงรู้สึกว่ากำลังไร้ตัวตน

ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้นดี

 

โปรดไว้ใจข้า ..เจ้าหญิงแห่งจันทรา

ดวงดาวเหล่านั้น จะไร้ความหมาย

หากสุริยาแห่งข้าปรากฎ

 

เจ้าจงคืนสู่ห้วงฝัน

อย่าได้กังวล

ให้จักรวาลนี้ ....มีเพียงข้า

 

ข้าจะดูแลทุกสรรพสิ่ง...รวมทั้งตัวเจ้า

 

หลับเถิดเจ้าหญิง

นิทราแล้วคืนสู่นิรันดร์

ข้าจะเป็นผู้ครอบครองห้วงฟ้า ห้วงจักรวาล

รวมทั้งตัวเจ้า

ราตรีสวัสดิ์ "เจ้าหญิงแห่งจันทรา"

 

...ในนามเจ้าชายแห่งสุริยา

edit @ 13 Oct 2010 16:28:03 by sjtree